نهار گنجشکا

---

راضیه خیلی بد غذاست هر غذایی دوست ندار

 باید خودم بهش بدم تا یک کم بخوره

منو بااینکارش خسته کرده

 من هم هرغذایی نمی خوره میریزم تو باغچه برای گنجشکا

یک روز که پلو و خورشت براش ریختم  بعد از دوتا قاشق که خورد

 گفت: مامان من دیگه غذامو نمی خورم

من: چرا اینقدر کم خوردی؟

راضیه: خوب می دونی چرا نخوردم

من : چرا مامان؟

راضیه:چون گنجشکا گناه دارن نهار ندارن بخورن 

 اینوبرای نهار گنجشکا گذاشتم

   انگشتم مرد

---

راضیه زیاد  دستشویی میره بعضی وقتها که میریم بیرون علاوه بر اینکه تو خونه   رفته بیرون هم باید بره

 دیگه آد مو  کلافه می کنه 

شیرینی و شکلات هم...

 منم برای اطمینان خواستم قند خونشو کنترل کنم تا از میزان قندش مطمئن بشم

 چند د فعه به دکتر گفتم براش نوشته ولی به خودم این اجازه رو ندادم که.....

حالا دیگه به این دستگاه راضی شد م

 دستگاه قند وآماده کردم

راضیه درحال نقاشی کشیدن   (این رو بگم یک نقاش ماهر تصویر سازیش عالیه  بیشتر هم تخیلی )

موقع نقاشی کشیدن

حسابی میره تو نقاشی هیچ توجهی به اطراف نداره

 مائده از روز واکسن ترسیده شده بود تا آمدیم از انگشتش خون بگیریم:

مائده: راضیه بدو می خوان قند تو بگیرن 

راضیه هم با گریه مقاومت می کرد

 هرجور بود خونشو گرفتیم

 قند خونش 174 ٬عصر هم بستنی خورده بود

مائده با راضیه دو تایی کنارهم گریه می کردن

مائده فکر می کرد مثل درد واکسنه

نیم ساعت گریه میکردن

راضیه: انگشتمو کشتید،

           انگشتم میسوزه،

           انگشتم مرد،

           وای انگشتم

: راضیه یعنی چی انگشتم مرد؟

: خوب از انگشتم خیلی خون امد خوب انگشت ادم میمیره

روز بعدش راضیه رو قانع کردیم خودش قند خونشو بگیره

ترسش بدتر از خودش بود

 راضیه : مامان یکم میسوزه ولی مثل قلقلک

 قند خون ناشتا 90 ٬خدا رو شکر مشکلی نداشت

البته 174 رو شک کردیم

 از دکتر خودش همان شب پرسیدیم گفت نرماله

   واکسن مائده

---

 مائده رو برای واکسن شش سالگی به درمانگاه بردیم تا آخرین لحظه نگفتیم که باید واکسن بزنه  وقتی شنید مخالفت کرد

 مائده: من مدرسه نمی رم 

من : اینکه برای مدرسه نیست برای شش سالگیت          

 با کلی جر وبحث قبول کرد، دوتا واکسن باید میزد اولی رو که زد دومی رو راحتر قبول کرد

ولی دومی خیلی درد ناک بود چند شب از درد وتب خواب نرفت

 من هم تا صبح کنارش نشستم

 اصلا" اجازه نمی داد نزدیکش بشیم شب تا صبح ناله می کرد.

راضیه هم این چند روز در اختیار مائده هرچی که مائده می گفت گوش می کرد 

 کلی هم بهش احترام میذاشت

مائده روی تخت دراز کشیده  وهمش راضیه رو صدا میکنه

  مائده:راضیه برو برام آب بیار

راضیه: چشم آبجی جونم 

مائده:راضیه برام بالش بیار بذارم زیر دستم

         :راضیه دستم روبگیر راه برم

بعضی وقتها از کارهاشون خندمون می گرفت

مائده:بیا دستم روبگیر می خوام برم دستشویی 

فقط هم راضیه رو می خواست تا کمکش کنه 

 نمازشم خوابیده می خواند نمی دونم این روش نماز خواندن واز کجا یاد گرفته

 مهرو می ذاشت رو سینش برمیداش می ذاشت رو پیشونیش

 مائده  با گریه میگه   : راضیه هم باید شش سالگی واکسن بزنه 

 تا بفهمه من چه دردی میکشم هیچ کس احساس نمی کنه من چی می کشم

راضیه: خوب تو دستت رومحکم گرفتی آون اقا نتونسته درست بزنه دردت گرفته  

مائده : سربسرم نذار می فهمی دستم درد میکنهخدا یا با چه زبونی بگم که بفهمه

  

---

دوستان عزیز ومهربون سلام

خوشحالم که بعد از چند ماه تاخیر دوباره تونستم اپ کنم

این چند ماه حسابی سرمون شلوغ بود   جابجایی خونه وچند تا مسافرت

وکمی یا بیشتراز کمی تنبلی اجازه نمی داد پشت کامپیوتر بیام

مائده وراضیه هم روز به روز بزرگتر وشیطونتر می شن وکار ما سختر

مائده ,امسال میره کلاس اول وپیدا کردن  مدرسه مناسب مشکله

 امیدوارم مدرسه ای که ثبت نام کردیم مدرسه خوبی باشه

مائده هنوز  به مدرسه نرفته محاساب ریاضیش عالیه

وگنجکاویش هم تو همه چی گل میکنه

بعضی وقتها گنجکاویش نگران کنندست وادمو کلافه میکنه

   ششم اسفند تولد مائده عزیزم

---

 مائده جان تولد شش سالگیت مبارک 

           تولد تولد تولدت مبارک

                      یادت باشه

 مامان وباباوابجی راضیه همیشه دوستت دارن عزیزم 

   کاردستی

---

از طرف پیش دبستانی مائده از بچه ها خواستن که یک کار دستی برای ایام دهه فجر

درست کنند چند روز وقت دادن

مائده که هر روز میگفت:مامان یک کاردستی قشنگ درست کنیم

یک روز که توی ماشین بودیم مائده با عصبانیت :مامان پس کی برای پیروزی ازادی

کاردستی درست میکنی

من :پیروزی ازادی یعنی چی

راضیه:مامان منظورش انقلاب پیروزی دیگه

من هم

 بلاخره خانمی ان شب ول کن نبود.ازسوپری یک کارتون گرفتیم ان شب تا ساعت ۱۲کاردستی درست کردیم

 یک کلبه که براش دو تا پنجره ویک در گذاشتیم واطرافش هم از علفای خشک باغچه چسبوندیم که شده بود مثل درختهای خشک جنگلی خیلی رویایی شد روز بعد که مائده برده بودمدرسه

ازمدرسه که امد 

 مائده: مامان مامان انقدر قشنگ شده بود که سه تا از بچه ها دور من جمع شدن هی   می پریدن زمین می پریدن هوا